وبلاگ

پادکست: انتشار شادی (قسمت اول)

پادکست: انتشار شادی (قسمت اول)

خاطرات شما از تجربیات و موقعیت‌های گذشته رویکرد شمارا در مواجهه با چالش‌های آینده تعیین می‌کنند. وقتی کلمه شغل را می‌شنوید اولین چیزی که به فکرتان می‌رسد، چیست؟ مثلاً خاطره بامزه‌ای از اولین شغلتان یا اتفاق ناخوشایندی از شغل اخیرتان. هرکس خاطرات لحظه‌ای در ذهن دارد که طرز فکر او را در مورد یک موضوع مشخص شکل می‌دهد. کلمات، خاطرات لحظه‌ای متفاوتی را در افراد مختلف برمی‌انگیزند.

واژه موفقیت، برای یک نفر یادآور مراسمی است که در آن جایزه دریافت کرده و برای کس دیگر، زمانی که یک پروژه عظیم را به اتمام رسانده است. این افکار، نه‌فقط خاطرات صرف، بلکه بازتاب نگرش هر فرد به موفقیت هستند. به‌این‌ترتیب، خاطرات لحظه‌ای مثبت می‌توانند نگرش مثبت ایجاد کنند.

 

اما چطور می‌توانیم خاطرات لحظه‌ای مثبت خلق کنیم؟

ساده است، باید تجربیات مثبت خلق کنیم. این دقیقاً کاری است که دکتر ریچارد کول مدیر دبیرستان سانی ساید انجام داد. مدرسه او به نرخ پایین فارغ‌التحصیلی معروف شده بود که در سال ۲۰۰۷ به ۴۱ درصد افت کرده بود. کول می‌دانست که دانش‌آموزان و معلمان، هر دو در فرهنگ انتظارات پایین غرق‌شده بودند. او برای مقابله با این مشکل سعی کرد نگرش افراد را در مدرسه تغییر دهد.

چطور این کار را کرد؟ با به اشتراک گذاشتن داستان‌های موفقیت، هر جا و هر وقت که ممکن بود. تابلوهای اطلاع‌رسانی، خبرنامه‌ها و اعلامیه‌های مدرسه، از اخبار خوب دانش‌آموزی پر شد. این گام آغاز یک تغییر ۷ سال به سمت ایجاد یک محیط آموزشی مثبت بود. تا سال ۲۰۱۴ نرخ فارغ‌التحصیلی مدرسه به ۸۹ درصد رسیده بود.

دانش آموزان پس از فارغ‌التحصیلی، دیگر دوران مدرسه را کسل‌کننده و آزاردهنده توصیف نمی‌کردند؛ بلکه از کلاس‌ها و معلم‌ها به خوشی یاد می‌کردند. به‌بیان‌دیگر دانش آموزان خاطرات لحظه‌ای مثبتی ذخیره کرده بودند که تأثیر مثبتی بر زندگی تحصیلی و کاری آتی آن‌ها داشت.

 

انتشار پیام‌های مثبت قدرتمند است.

انسان‌ها از هزاران سال پیش، برای یکدیگر داستان‌سرایی می‌کردند. تصاویر روایی حکاکی شده بر بدنه غارها، این را ثابت می‌کند. امروزه رسانه‌های جمعی، همان غارها هستند که داستان‌های انسانی را به شکل مدرن روایت می‌کنند.

اگر اخبار تماشا کرده باشید، میدانید که بیشتر داستان‌هایی که می‌شنوید، کسی را سرزنده یا خوشحال نمی‌کنند. داستان‌سرایی منفی روحیه را تضعیف می‌کند و در مقابل داستان‌سرایی مثبت انرژی‌بخش است و حتی می‌تواند به‌سلامتی کمک کند. اما چنین چیزی بیش‌ازحد خوب به نظر نمی‌رسد؟ درواقع نه.

در سال ۱۹۷۹ دکتر آلن استاد دانشگاه هاروارد، قدرت داستان‌گویی مثبت را در آزمایشی به نام «به سال ۱۹۵۹ خوش‌آمدید» به بوته امتحان گذاشت. او گروهی از مردان ۷۵ ساله را به یک اردوی تفریحی یک‌هفته‌ای دعوت کرد؛ اما طی این هفته افراد باید وانمود می‌کردند، در سال ۱۹۵۹ هستند؛ یعنی زمانی که ۵۵ ساله بودند.

آن‌ها باید فقط داستان‌های مربوط به کار، روابط و تجربیاتی که تا سن ۵۵ سالگی داشتند، تعریف می‌کردند. آن‌ها همچنین باید قبل و بعدازاین اردو، در آزمون‌های هوش، حافظه و قدرت شرکت می‌کردند. نتایج بعد از اردو حیرت انگیز بود. نمره تمام شرکت‌کنندگان بعد از یک هفته داستان‌سرایی افزایش پیدا کرده بود. حتی بینایی آن‌ها هم حدود ۱۰ درصد بهتر شده بود.

  • بهتر نبود رسانه‌ها و برنامه‌های خبری هم کمی داستان‌سرایی مثبت داشتند؟
  • یا باوجوداین همه خشونت در جهان این اساساً ممکن است؟

نویسنده کتاب، به‌عنوان گوینده اخبار سی بی اس، طی بحران مالی ۲۰۰۸ شاهد از دست رفتن نیمی از مخاطبان، به خاطر شدت و تناوب اخبار بد بود. او می‌خواست به روشی خوش‌بینانه و درعین‌حال صادقانه، مردم را از وقایع جاری آگاه کند. او نمی‌خواست به‌صورت مصنوعی روی اخبار روکش مثبت بگذارد، فقط سعی داشت آن‌ها را قابل‌شنیدن کند.

او با همکاری دکتر مارتین سلیگمن متخصص روانشناسی مثبت، برنامه هفته شادی سی بی اس را به راه انداخت. این برنامه حتی برای بدترین اخبار جهان هم چشم‌اندازهای مثبت و راه‌حل محور ارائه می‌داد. در پایان هفته، سی بی اس بیش از تمام ایمیل‌های دریافتی طی سال گذشته، ایمیل مثبت از مخاطبان دریافت کرد.

 

چگونه باید تیم مثبت ساخت؟

با تشویق مذاکره مثبت و جاری کردن خوش‌بینی در تیم. آیا اخبار مثبت را آزادانه و بی‌قیدوشرط به اشتراک می‌گذارید؟ اغلب اوقات افکار و اتفاقات مثبت را نزد خود نگه می‌داریم. اما دلیل این کار چیست؟ چند دلیل وجود دارد: شاید مطمئن نیستیم آخر هفته خوبی که داشتیم، واقعاً برای افراد مهم باشد. یا نمی‌خواهیم برای دوستی که دغدغه‌های فکری زیادی دارد، مزاحمت ایجاد کنیم. اما به اشتراک نگذاشتن چیزهای خوب، جلوی فعال شدن پتانسیل واقعی مثبت بودن را می‌گیرد.

درواقع صرفاً خوش‌بین بودن کافی نیست، باید شادی خود را بین دیگران پخش‌کنید. به‌این‌ترتیب، خوش‌بینی آن‌ها هم تقویت می‌شود و این عامل قدرتمندی است.
تصور کنید اگر همه همکاران، حال و هوای مثبت و پرانرژی از خود پخش کنند، چه شیفت کاری فوق‌العاده‌ای خواهید داشت. محیط کار جایی است که انتشار شادی در آن ابزاری حیاتی است؛ اما شرکت‌ها به‌ندرت چنین چیزی را می‌دانند.

نویسنده با همکاری مجله ترینینگ مطالعه بین صنعت انجام داد که نشان داد، ۳۱ درصد کارکنان عموماً نگرش مثبتی دارند، اما افکار مثبت خود را با همکاران به اشتراک نمی‌گذارند. تصور کنید اگر کارکنان، پیام‌های مثبت را پخش کنند، محیط کار متحول می‌شود. البته کارکنانی هم هستند که احساسات خود را ابراز می‌کنند، اما اغلب تجربیات منفی را به اشتراک می‌گذارند. مطالعه‌ای در دانشگاه کالیفرنیا نشان داد، افرادی که احساسات خود را آزادانه ابراز می‌کنند، همان افرادی هستند که دیدگاه‌های بدبینانه نسبت به کار وزندگی دارند.

برای مقابله با چنین وضعی باید خوش‌بین‌های خجالتی خود را تقویت کنید و آن‌ها را به پخش‌کنندگان شادی تبدیل نمایید. با انجام نظرسنجی یا شرکت در مکالمات روزمره، می‌توانید افراد مثبت را شناسایی کنید و آن‌ها را تشویق کنید که صدای خود را به گوش دیگران برسانند. خواهید دید که روحیه همه عوض می‌شود. نظر شما درباره‌ی این موضوع چیست؟ پیشنهاد می‌کنیم مقاله «چگونه با مردم معاشرت کنیم؟» را نیز مطالعه کنید و نظرات خودتان را با ما و همراهان هَدَفِ‌مَن در زیر همین پست به اشتراک بگذارید.

اشتراک گذاری:

آموزش واتساپ بیزینس

مطالب زیر را حتما مطالعه کنید

دیدگاهتان را بنویسید

تخفیف 5% دانلودی
پوچ
تخفیف 10% دانلودی
انشاالله دفعه بعد
تخفیف 20% دانلودی
کد 100% محصول جورچین
حیاط خلوت هَدَفِ‌مَن ... عجب جایی رو پیدا کردی !!!

کمتر کسی اینجا میاد و لطفاً صداشو در نیار… ما اینجا بعضی مواقع برای افراد کنجکاوی مثل شما یه هدیه‌هایی قرار می‌دیم. پس برای اینکه تا اینجا اومدی و دست خالی بیرون نری، شانستو امتحان کن :)

  • هر ایمیل یکبار قابل استفاده است.
  • کد تخفیف تنها برای ایمیل وارد شده قابل استفاده می‌باشد.
با توجه به اینکه در شرکت حضور نداریم، در موارد ضروری به شماره  09353024533   پیام واتساپ بدهید.
close-link